عقیق به منظور بهره مندی ذاکرین اهل بیت منتشر می کند

اشعار ویژه شهادت امام جعفر صادق (ع)

به مناسبت فرا رسیدن سالروز شهادت امام جعفر صادق (ع) عقیق تعدادی از اشعار آیینی را به منظور بهره مندی ذاکرین اهل بیت منتشر می کند

کد خبر: ۸۸۳۸۴

سه‌شنبه - ۲۷ تير ۱۳۹۶ / 27 April 1396

سرویس شعر آیینی عقیق: به مناسبت فرا رسیدن سالروز شهادت امام جعفر صادق (ع)  عقیق تعدادی از اشعار آیینی را به منظور بهره مندی ذاکرین اهل بیت منتشر می کند:

مهدی رحیمی :

در محضرت اصول صداقت به هم نخورد

جمله که هیچ واو روایت به هم نخورد

ای در خدا فنا شده، بر دیدن شما

هفتاد سال پلک عبادت به هم نخورد

در وقت سر نگونی آن قامت بلند

من مانده ام چگونه قیامت به هم نخورد

آتش زدند و هلهله کردند پس چرا

پلک امام این همه مدت به هم نخورد

آتش گرفت گرچه دری بین کوچه ای

اما شبیه قبل به سرعت به هم نخورد

من مطمئنم این در از آن در، تقیه کرد

حتی اگر که خورد به شدت به هم نخورد

حتی اگر که خورد، نشد محسنی شهید

این بار داستان امامت به هم نخورد

دیوار و سنگ و کوبه ی در هرچه بود که

پهلو و میخ از دو سه قسمت به هم نخورد

حسن لطفی :

کاش خاموش کُنَد اشک، مُصلایش را

کاش گیرند کمی زیرِ بغلهایش را

به زمین خورده و خاکی است ردایش رویش

کاش می شد بِتِکاننَد سَر و پایَش را

به زمین خورد،زمین خورد،زمین خورد مُدام

ولی از دست ندادند تماشایش را

درِ آتش زده کَم بود بیاُفتد ای کاش

بِبَرد از دَمِ در دخترِ نوپایَش را

کوچه سنگی است ، سرش درد گرفته، نامرد

بی هوا هول نده ، سنگ است...ببین جایش را

او خودش خواسته تا روضه ی مادر گیرد

جُرأتِ خویش نبینید مُدارایش را

او علی هست به کوچه نکشیدش اینبار

زنده کردید دوباره غمِ غمهایش را

قنفذ از راه از آن لحظه كه آمد می زد

می زند تا شکند بازویِ زهرایش را

دست بگذاشت به زانو نفسش تند شده

عمه ی کوچک خود دید و نفس هایش را

علی اکبر لطیفیان:

مباد آن كه عبای تو یك كنار بیفتد

میان راه، تن تو بی اختیار بیفتد

تو را خمیده خمیده میان كوچه كشیدند

كه آبروی نجیبت از اعتبار بیفتد

دگر غرور تو را چاره جز شكسته شدن نیست

اگر محاسن تو دست این سوار بیفتد

توقع اثری غیر آبله نتوان داشت

مسیر پای برهنه ت اگر به خار بیفتد

چه خوب شد كه لباست به میخ در نگرفت و

چه خوب شد كه نشد پهلویت ز كار بیفتد

اگر چه سوخت حریمت ولی ندید نگاهت

ز گوش دختركان تو گوشوار بیفتد

هنوز هم كه هنوز است جلوه های تو جاری ست

كه آفتاب، محال است در حصار بیفتد