وبلاگ"ادب بندگی"/ علی(ع)؛ ناخدای کشتی عالم

اگر مسافر کشتی خواب باشد یا سرش گرم کار خودش باشد، ناخدا مواظب است و یک لحظه هم غافل نیست. پس اگر کشتی تکانی خورد، توکّل کن.

کد خبر: ۸۵۹۰

پنجشنبه - ۱۶ خرداد ۱۳۹۲ / 16 March 1392

عقیق: وبلاگ  "ادب بندگی" در جدیدترین پست خود نوشت:

« اِذْ قَالَ لُقْمانُ لاِبْنِهِ وَ هُوَ یَعِظُهُ یَا بُنَيَّ اِنَّ الدُّنْیا بَحْرٌ عَمیقٌ قَدْ هَلَکَ فِیهَا عَالَمٌ کَثیرٌ. فَاجْعَلْ سَفینَتَکَ فِیهَا الایمَان وَ اجْعَلْ شِراعَها التَّوَکُّلَ. فَإنْ نَجَوْتَ فَبِرَحْمَةِ اللهِ وَ إنْ هَلَکْتَ فَبِذُنُوبِکَ:

«هنگامی‎ که لقمان پسرش را اندرز می‎داد، به او گفت پسرم، هرآینه دنیا دریای عمیقی است که گروه بسیاری در آن هلاک و غرق شدند. پس در آن دنیا کشتی خود را ایمان و بادبانش را توکّل قرار بده، پس اگر نجات یافتی به سبب رحمت الهی است و اگر هلاک شدی، به خاطر گناهان خودت می‎باشد».

آسمان آب است و زمین آب است، همه آب است؛ ایمان به خدا کشتی است. ناخدای کشتی عالَم که الآن در آن نشسته‎ایم، علی علیه‎السّلام است. شخصی که در کشتی است، از همه‎ی اضطرابات راحت است مگر اینکه نداند که در کشتی است. اگر مسافر کشتی خواب باشد یا سرش گرم کار خودش باشد، ناخدا مواظب است و یک لحظه هم غافل نیست. پس اگر کشتی تکانی خورد، توکّل کن. »

*برگرفته از كتاب مصباح الهدی/ سخنان عارف بزرگوار حاج محمداسماعيل دولابی

211005