سرلشکر سیدحسن فیروز‌آبادی

به پیشواز امام حسین(ع) برویم

یزیدیان سعودی و داعشی و القاعده لشکر آراسته‌اند در کنار آمریکا و انگلیس و اسرائیل و تحت هدایت آنها در برابر اسلام ناب محمدی (ص) که امام خمینی (ره) هدیه آورد و ملت ما آن را در بوستان ایران زمین پرورش داد و پرچمش برافراشته شد.

کد خبر: ۷۸۸۱۰

يکشنبه - ۱۱ مهر ۱۳۹۵ / 11 July 1395

عقیق:سرلشکر بسیجی سیدحسن فیروزآبادی طی یاداشتی به بررسی مکتب فکری امام حسین (ع) در آستانه ماه پیروزی خون بر شمشیر پرداخته است، متن کامل این یادداشت بدین شرح است:

سم‌رب‌الحسین سیدالشهداء

امروز 26 ذیحجه است نیت کردم که به زیارت حضرت امامزاده علی‌اکبر (ع) مشرف شوم گفته شده این مشهد شریف محل دفن سر مبارک حضرت علی‌اکبر امام حسین (ع) است که در کربلا در دفاع امام زمان خود و ولی‌امر زمان خود حضرت اباعبدالله (ع) به شهادت رسید و سر مبارکش همسفر عمه‌اش زینب (س) و کاروان اسراء به کوفه و شام بود.

ایشان از مدینه همراه پدر حرکت کرد آنجا، از حسین (ع) برای انسان پست و خبیث که نشانی از مسلمانی نداشت بیعت خواستند و امام حسین (ع) که علم‌محمد (ص) و فاطمه (س) و حسن (ع) را بر دوش داشت و حافظ دین بود تن به این بیعت نداد و برای ایجاد زمینه نهضت و فریب یزیدیان مهلت خواست به زیارت رسول خدا (ص) رفت و خداحافظی کرد و همه خاندان را به حرکت فراخواند.

درس حسینی از همین جا آغاز می‌شود؛ هر گاه رهبری امت اسلامی به دست کسی همچون یزید بیفتد باید بیعت نکرد و باید قیام کرد.

او فرمود: من خارج می‌شوم و خروج و قیام می‌کنم برای اصلاح در امت جدم.

بعضی ریش سفیدان و بزرگان خاندان رسول خدا (ص) به نصیحت امام برخاستند و می‌گفتند حسین جان بمان و جان خود و خانواده را به خطر نینداز امام حسین (ع) بر حرکت اصرار فرمود و خاندان و یاران را برداشته و از مدینه بیرون رفت پیامبر (ص) فرموده بودند حسین منی و انا من حسین یعنی حسین از من است یعنی پاره تن من است ولی انا من حسین برای غیر اهل بصیرت روشن نبود.

امام با این حرکت و بیعت نکردن با حاکم ظالم و بی‌تقوا و رسوا و گناهکار به مردم اعلام کردند دین پیامبر در خطر است و فرمودند: من قیام نکردم مگر برای امر به معروف و نهی از منکر. ناصحان بی‌بصیرت را رها کرد و از مدینه خارج شد و به سمت مکه رفت. در ایام حج بود و کاروان‌های مسلمین در راه بودند این حرکت آگاهی بخش و روشنگر برای حاجیان بلاد اسلامی بود به مکه مشرفت شدند عمره گذاردند و عازم عرفات شدند تا همه حاجیان به عرفات رسیدند.

امام حسین (ع) بزرگترین اقدام معرفت و بصیرت بخش را انجام دادند و خود از کوه بالا رفتند حاضران را مخاطب قرار دادند و پیام قیام خود را تشریح فرمودند دعای عرفه حضرت اباعبدالله (ع) عمیق‌ترین نشان معرفت حسین (ع) به انسان و آفرینش و خلقت الهی و معرفت امام به خدای متعال و نعمت‌های بی‌شمارش و بیان حقیقت دین و رسالت و امامت است.

اما در این جرقه دوم که به ذهن مسلمین زدند و به تاریخ اعلام فرمودند: مقابله با رهبر ستم پیشه و بی‌تقوا و دشمن اسلام؛ از حج واجب واجب‌تر است او امام معصوم است. فرزند ابراهیم و محمد و علی و زهرا و قرآن کریم و یک عنصر همراه پیامبر در مباهله و یک عنصر خاندان علی در آیات سوره هل اتی است. صلوات الله و سلامه علیهم اجمعین. حسین اهمیت و عظمت حج را می‌شناسد لکن می‌خواهد بگوید ای مسلمان اصل اسلام با وجود حاکم و رهبری چون یزید لعنت‌الله علیه در خطر است. از اسلام چیزی نخواهند ماند که حج بماند پس بایستی حج را ناتمام گذارد و عازم جهاد با یزیدیان شد.

امام حسین (ع) و همراهانش از عرفات حرکت می‌کنند و راه صحراهای بی‌پایان به سوی عراق را پیش می‌گیرند. قصد ایشان کوفه است برای نسلی تشکیل حکومت اسلام ناب محمدی (ص) کوفیان با فرستان نامه‌های فراوان امام را دعوت کرده‌اند و امام مسلم بن‌عقیل را به عنوان سفیر فرستاده است در منازل بین راه امام به سراغ کاروان‌های مسافر از شیعه و سنی و مسیحی می‌روند و آنها را از قیام خود آگاه می‌فرمایند و دعوت می‌کنند که ایشان را یاری کنند امتحان! یعنی اشخاص و گروه‌ها در برابر فرزند پیامبر و امام زمان امتحانات سختی دادند.

آنها که نشنیدند و بهانه آوردند و محروم شدند و کسانی که شنیدند و ایثار کردند و از شیعه و سنی (عثمانی) و مسیحی که با اسلام همراه شدند و راه سعادت و بهشت پیش گرفتند.

مسیر این صحرا منظره‌ای از طول عمر انسان‌هاست که چگونه با تکلیف و فرمان امام و رهبر اسلام امام زمان اروحنا فداه و یا نائب آن حضرت مثل امام روح‌الله قدس اله نفسه الزکیه و یا امام خامنه‌ای عزیز وقتی مواجه می‌شویم نشنیده می‌گیریم، بهانه می‌آوریم و یا همراهی می‌کنیم خود را مسیر همراه امام سیدالشهدا کنید و خود را بسنجید تا فکر نکنید. اگر اظهار اسلام کردید و عزاداری و گریه، کافی است اینها خوب است و ثواب است لکن از عزاداری و گریه و حضور در جمع مسلمین بایستی دنبال بصیرت و معرفت حسین (ع) و راه حسین (ع) باشیم.

آی مسلمین آی ایرانیان آی شیعیان آی عزاداران! حسین (ع) شما را به اسلام ناب می‌خواند حسین شما را به کربلا می‌خواند به فداکاری و خون دادن در راه اسلام و قرآن و حاکمیت اسلام ناب فرا می‌خواند.

مواجهه با لشکر حر که فرمانده کوفی برای بستن راه امام است که به کوفه نرسد از قبل برنامه‌ریزی شده است در کوفه و در کاخ ابن زیاد لعنت‌الله علیه، مسلم بن عقیل، سفیر امام در کوفه مورد استقبال قرار می‌گیرد و مردم اطراف او را می‌گیرند و مسلم به امام که در بین راه هستند پیام می‌فرستد که حسین بیا. امان از خیانت خواص، با حضور ابن‌زیاد در کوفه و گرفتن فرمانداری کوفه و به شهادت رساندن بعضی بزرگان و یاران امام حسین (ع) خواص دنیاطلب و ترسو و مصلحت جو کنار می‌کشند، مسلم تنها می‌ماند و دستگیر می‌شود و به شهادت می‌رسد و ابن زیاد آنها را و قبایل را به فرماندهی عمر سعد بسیج می‌کند تا به جنگ امام حسین (ع) بروند. این ها چه کسانی هستند همان‌ها که نامه نوشتند و امام را دعوت کردند و از مسلم سفیر امام استقبال کردند!

خدایا، انسان را چه می‌شود؟! ظرف چند روز به سرباز یزید برای کشتن امام زمان و پسر پیغمبر خود به صف می‌ایستند البته افراد معدودی بودند که به آنها نپیوستند مثلا حبیب‌ابن مظاهر اهل کوفه بود. پیرمرد بود لکن با همه سختی‌ها و محاصره‌ها از کوفه فرار کرد و از راه صحرا خداوند او را به امام رساند.

مختار به زندان افتاد ابراهیم ابن مالک اشتر گوشه‌ کار و زندگی نشست. به عمر سعد وعده حکومت ری را دادند و او به عشق این حکومت با وجود شناخت و حتی تمایل به امام حسین (ع) دین خود را به دنیا فروخت و به بسیج نیرو از سراسر مناطق پرداخت و لشکری که تا چند هزار نفر ذکر شده به تهاجم بر امام (ع) و یاران چند ده نفری آن حضرت آمد.

حر در بیابان سرگردان شده بود و نفرات و اسب‌هایش تشنه بودند که به کاروان امام (ع) رسید امام بلافاصله امر فرمودند تشت‌ها گذاشته و مشک‌های آب را آوردند و نفرات حر و اسب‌های او را سیراب کردند.

امام «رحمت» است حتی برای لشکری که برای بستن راه بر او آمده‌اند سپس امام حر را دعوت فرمودند در کنار ایشان قرار گیرد.

خداوند بر قلب سعادتمند حر اثر گذاشت و حرف امام را شنید و در کنار امام قرار گرفت.

برای توبه و پیوستن به راه امام زمان ارواحنا فداه حتی در آخرین لحظات فرصت هست این رحمت خداست که امام حسین (ع) در دعای عرفه می‌فرمایند یا رحمن الدنیا و الاخره و رحیمهما.

امام حسین (ع) در کربلا اردو زدند و خیمه گاه برپا کردند و شب با یاران همراه اتمام حجت فرمودند که ما فردا کشته می‌شویم. هر کس می‌خواهد برود در دل شب و تاریکی فرصت رفتن هست.

خدایا در آخرین لحظات رسیدن به سعادت در کنار امام، باز فرصت جدا شدن و رفتن هست.

خدایا هرگز میاور! عده‌ای رفتند

شب خانواده امام حسین (ع) یکی یکی اظهار جانبازی کردند و بعضی گفتند حتی اگر چند بار کشته شویم باز زنده شویم جانمان را فدای فرزند فاطمه (س) می‌کنیم.

یاران نیز اظهارات تکان دهنده‌ای کردند قربان شهیدان دفاع مقدس و شهدای مدافع حرم بشوم چه حال خوشی است رسیدن به این سعادت معنوی شناختن امام، شناختن مسیر اشاره امام و جانبازی تا آخرین قطره خون، سلام‌الله علیهم اجمعین.

برادرم، خواهرم، هم‌شهری عزیز، هموطن گرامی، امروز عاشوراست و ایران و عراق و سوریه و یمن و منا کربلاست.

آیا حسینی هستی؟ آیا زینبی هستی؟ یا ابوالفضل عباس بن علی ادرکنا آماده باش. علم اسلام ناب برپا بماند.

سرلشکر بسیجی دکتر سیدحسن فیروز‌آبادی

26 ذیحجه نسیم محرم می‌ورزد

7 مهر 95 هفته دفاع مقدس

منبع:فارس