نقل حدیثی درباره عقل از آیت الله بهجت

مرحوم حضرت آیت الله العظمی بهجت می فرمود: یعنی وقتی که عقل مُدْبِر گردد، تاریک محض است و وقتی که رو کند و به حق متوجه گردد، مِرآت است.

کد خبر: ۷۴۹۸۷

چهارشنبه - ۱۹ خرداد ۱۳۹۵ / 19 March 1395

عقیق: مرحوم حضرت آیت الله العظمی بهجت می فرمود: این روایت را به این صورت در جایی دیده‌ام، اما نمی‌دانم در چه کتابی، قاعدتاً در «جواهرالسنیة» باشد:
خَلَقَ الله الْعَقْلَ فَقالَ لَهُ أَدْبِرْ فَأَدْبَرَ فَقالَ لَهُ: مَنْ أَنَا وَ مَنْ أَنْتَ؟ قالَ: أَنَا أَنَا، وَ أَنْتَ أَنْتَ: ثُم قالَ لَهُ: أَقْبِلْ فَأَقْبَلَ، فَقالَ لَهُ: مَنْ أَنَا وَ مَنْ أَنْتَ؟ قالَ: أَنْتَ الربُ الْجَلیلُ وَ أَنَا الْعَبْدُ الذلیلُ؛
خداوند عقل را آفرید و به او فرمود: پشت کن. پشت کرد. پس از او پرسید: من کیستم و تو کیستی؟ گفت: من منم، و تو تویی. سپس به او فرمود: رو کن. رو کرد، پس از او پرسید: من کیستم و تو کیستی؟ گفت: تو پروردگار بزرگ، و من بنده ذلیل هستم».
یعنی وقتی که مُدْبِر گردد، تاریک محض است و وقتی که رو کند و به حق متوجه گردد، مِرآت است.
پی نوشت:

کتاب در محضر حضرت آیت ا.... العظمی بهجت – ص 79
محمد حسین رخشاد
منبع:تسنیم