کدام روزهای ماه سعد یا نحس هستند+ذکر

در حدیثی از امام صادق(ع) آمده که هر کدام از روزهای ماه برای چه کاری مناسب بوده و دعایی نیز برای رفع نحوست روزها ذکر شده است.

کد خبر: ۷۳۳۹۸

دوشنبه - ۳۰ فروردين ۱۳۹۵ / 30 January 1395

عقیق:امام صادق(ع) فرمود: روز اول ماه برای دیدار حاکمان و طلب حوائج و خرید و فروش و زراعت و سفر نیکو است.
روز دوم: برای سفر و طلب حوائج خوب است.

روز سوم: برای هیچ کاری خوب نیست.

روز چهارم: برای ازدواج خوب است ولی برای مسافرت خوب نیست.

روز پنجم: نحس است.

روز ششم: روز مبارک و خوبی است برای ازدواج و طلب حوائج.

روز هفتم: برای هر کاری خوب است.

روز هشتم: برای هر کاری جز سفر خوب است.

روز نهم: برای هر کاری خوب و مبارک است و کسی که سفر کند، مالی به دست می‌آورد و سفر پرخیری برایش خواهد بود.

روز دهم: برای هر کاری خوب است جز این که نزد حاکمی برود و هر کس که در این روز از حاکمی فرار کند، گرفتار خواهد شد و هر کس که گمشده‌ای دارد، پیدا خواهد کرد و کسی که مریض باشد، خوب می‌شود و برای خرید و فروش نیکو است.

روز یازدهم: برای خرید و فروش و دیگر کارها و سفارت خوب است، به جز رفتن پیش حاکم و پادشاه.

روز دوازدهم: روز مبارک و شایسته‌ای است پس در این روز به دنبال کارهایتان بروید و تلاش کنید که انجام خواهد شد.

روز سیزدهم: روز نحسی است پس از انجام دادن کارها بپرهیزید.

روز چهاردهم: برای تمام کارها نیکوست.

روز پانزدهم: برای تمام کارها خوب است پس به دنبال حوائجتان بروید که به آن‌ها خواهید رسید.

روز شانزدهم: برای تمام کارها ناپسند است.

روز هفدهم: برای تمام کارها خوب است پس به دنبال ازدواج، خرید و فروش، زراعت ساختمان سازی بروید و برای درخواست حاجت‌هایتان به نزد حاکم بروید که به آن‌ها خواهید رسید.

روز هجدهم: برای سفر و حاجت گرفتن خوب است و کسی که با دشمنش به مخاصمه پردازد به وسیله قدرت خداوند، پیروز خواهد شد.

روز نوزدهم: برای هر کاری خوب است و کسی که در این روز متولد شود، مبارک خواهد بود.

روز بیستم: برای حاجت گرفتن، سفر، ساختمان سازی، عروسی رفتن و رفتن به نزد حاکم به خواست خداوند، روز نیکویی خواهد بود.

روز بیست و یکم: برای تمام کارها نحس است.

روز بیست و دوم: برای خرید و فروش، دیدار حاکم، سفر و صدقه دادن، روز خوبیست.

روز بیست و سوم: روز خوبی است برای تمام کارها به خصوص ازدواج، تجارت و رفتن به نزد حاکم.

روز بیست و چهارم: روز نحس و شومی است.

روز بیست و پنجم: روز ناپسندی است که باید از تمام کارها دوری جست.

روز بیست و ششم: روز خوبی است به جز برای ازدواج و سفر و در این روز صدقه بدهید که به شما منفعتی می‌رساند.

روز بیست و هفتم: برای گرفتن حوائج، دیدار حاکم و هر کاری نیکو و خوب است.

روز بیست و هشتم: آمیخته و مخلوط است.

روز بیست و نهم: برای هر کاری خوب و پسندیده است ولی برای کاتب و نویسنده روز خوبی نیست و اگر می‌تواند به دنبال کاری نرود و کسی که در این روز مریض شود، سپس به زودی خوب خواهد شد و کسی که به مسافرت رود، مال زیادی نصیبش می‌شود و بر بده‌ای که فرار کرده، باز می‌گردد. روز سی‌ام: برای هر کاری خوب است از جمله حاجت گرفتن، خرید و فروش، زراعت و ازدواج. و کسی که مریض و شد به سرعت خوب می‌شود و کسی که در این روز متولد شود، انسان بردبار، راستگو،‌ باوفا و مبارکی خواهد بود و کارش بالا می‌گیرد.

دعای رفع نحوست روزها: دعایی که بعد از هر نماز خوانده می‌شود تا اگر در یکی از روزهایی که به دنبال حاجت‌ها رفتن، خوب نبود و مجبور شدی که به دنبال آن بروی، این دعا را بخوان. «لاحول و لا قوة الا بالله» به یاری خدا تمام ناراحتی‌ها را برطرف می‌کنم، «لاحول و لا قوة الا بالله» به یاری خدا گره مشکلات را باز می‌کنم، «لاحول و لا قوة الا بالله» به یاری خدا تاریکی‌ها را روشن می‌کنم، «لاحول و لا قوة الا بالله» به یاری خدا تمام درب‌ها را باز می‌کنم،

«لاحول و لا قوة الا بالله» به یاری خدا در سختی‌ها و مصیبت‌ها از او کمک می‌گیرم، «لاحول و لا قوة الا بالله» به یاری خدا در اموری که بر من نازل می‌شود از او کمک می‌گیرم، «لاحول و لا قوة الا بالله» به یاری خدا در آن کارهایی که باید از آن‌ها دوری کنم به خدا پناه می‌برم، «لاحول و لا قوة الا بالله» به یاری خدا مستحق عفو، عافیت و خشنودی خدا می‌شوم، «لاحول و لا قوة الا بالله» دشمنان خدا متفرق و پراکنده شوند و حجت خدا پیروز شود و خداوند باقی بماند.

«لاحول و لا قوة الا بالله» بارالها! ای آفریدگار ارواح از بین رونده و آفریدگار جسدهای فرسوده شدنی و آفریدگار عقل‌های فانی شونده و آفریدگار آن ساعتی که بر پا می‌شود،‌ آفریدگارا! از تو می‌خواهم که بر محمد و خاندان پاکش درود بفرستی و فلان حاجتم را برآورده نمایی به وسیله لطفت و احسان پنهانت، ای صاحب جلالت و کرامت، دعایم را اجابت فرما ای آفریدگار عالمیان.

پی نوشت:
مکارم الاخلاق، نوشته رضی الدین طبرسی
منبع:باشگاه خبرنگاران