السلام علیک یا فاطمة‌الزهرا(س)

شعر/ علت خلقت افلاک تو بودی بانو...

تاریخ هرگز از یاد نخواهد برد آن بامدادی، را که کوثر متولد شد؛ زمانی که حضرت زهرا(س) از مشرق سرزمین وحی طلوع کرد لبخند رضایت بر لبان رسول خدا جاری و عالم غرق در اشتیاق بود.

کد خبر: ۷۱۷۰

سه‌شنبه - ۱۰ ارديبهشت ۱۳۹۲ / 10 February 1392

عقیق: تاریخ هرگز از یاد نخواهد برد آن بامدادی، را که کوثر متولد شد؛ زمانی که حضرت زهرا(س) از مشرق سرزمین وحی طلوع کرد لبخند رضایت بر لبان رسول خدا جاری و عالم غرق در اشتیاق بود.

حضرت فاطمه الزهراء(س) بانوی اول اسلام، دختر خاتم النبیین حضرت محمد(ص) و همسر امیرالمؤمنین(ع) ، آنکه حسنین در دامان او پرورش یافتند و تمام اهل بیت از ایشان الگو گرفته‌اند. ایشان سرچشمه کوثر و کسی است که خشم‌اش خشم پروردگار و خشنودی‌اش خشنودی خداوند است. شاعران بسیاری کوشیده‌اند تا در حد توان خود، شخصیت بی‌بدیل آن حضرت را قالب نارسای کلام منظوم خود نعت کنند. از آن جمله است سروده‌‌های «یوسف رحیمی» تقدیم به پیشگاه ام‌ابیها(س) :

بین محراب ازل گرم سجودی بانو

اولین فاطمۀ صبح وجودی بانو

سرّ «لولاک» که تکلیف مرا روشن کرد

علت «خلقت افلاک» تو بودی بانو

کس ندانست که جبریل نگاهت یک عمر

با خدا داشت عجب گفت و شنودی بانو

هر سحرگاه تو معراج دمادم داری

بال پرواز تو نشناخت فرودی بانو

باز از «جنت الاعلای» تو سمت ملکوت

هر ملک آمده با کشف و شهودی بانو

پلک بر هم زدی و عشق به جریان افتاد

صد و ده پنجره اعجاز گشودی بانو

آمدی آینۀ نور الهی باشی

حسن مطلق شوی و لایتناهی باشی

عصمت حضرت حق شد متجلی در تو

می‌فرستد خود الله تحیت بر تو

روی لب زمزمۀ نابِ تبسم داری

با خدایت چه کلیمانه تکلم داری

آسمان با تو و تسبیح لبت مأنوس است

روشنی بخش دل و جان تو «یا قدّوس» است

آمدی آینۀ عصمت ایزد باشی

آمدی ام‌ابیهای محمد(ص) باشی

نبی الله به دیدار تو عادت دارد

با تماشای تو هر لحظه عبادت دارد

قلب پر مِهر تو گنجینة الاسرار نبی‌ست

کوثری! سهم جهان در طلب تشنه لبی‌ست

آمدی فاطمه(س) صبح ازلی روشن شد

آمدی فاطمه(س) چشمان علی روشن شد

چشم مولا که شد از نور تو روشن ای ماه

گفت: لا حول و لا قوة الا بالله

نام تو فاطمه یا فاطمه تسبیح علی ست

یاد تو لحظۀ اعجاز مفاتیح علی ست

عاشقانه تو که با یاد علی می‌خوانی

دم به دم در همه جا «نادعلی» می‌خوانی

شده تسبیح لبت نغمۀ حیدر حیدر

ذکر هر روز و شبت نغمۀ حیدر حیدر

با تو تکلیف قدر حکم قضا معلوم است

در کنار تو دگر صبر و رضا معلوم است

تو که در بندگی و زُهد و وفا دریایی

پارۀ قلب نبی، انسیة الحورایی

لحظه‌هایت همه ایثار، صداقت، تقوا

راضیه، مرضیه ، صدیقه ، زکیّه ، زهرا

حب تو موهبت حضرت حق در دل‌هاست

خانه‌ات تا به ابد مقصد سرمنزل‌هاست

خانۀ ساده‌ات از صدق و صفا لبریز است

قلب سجاده‌ات از شور دعا لبریز است

رحمت و جود و سخا جلوه‌ای از آیۀ توست

که مُقدّم به تو یا فاطمه همسایۀ توست

خانه داری تو که شهرۀ آفاق شده

عرش أعلی به تماشای تو مشتاق شده

هر کس از باغ بهشت تو سخن می‌گوید

از بزرگی و کرامات حسن می‌گوید

بر سر دوش نبی نور دو عینی داری

جان عالم به فدایت! چه حسینی داری

در کرمخانۀ لطف تو مقرب باشد

هر که خاک قدم حضرت زینب باشد

قدر یک گوهر یکدانۀ تو مکتوم است

ام‌کلثوم تو مانند خودت مظلوم است

از نگاه تو فقط نور خدا می‌بارد

هر کسی نام تو را روی لبش می‌آرد

نا خود آگاه دلش چشمه ای از ایمان است

هر کسی نیست در این دایره سرگردان است

بین دستان تو دستاس اگر می‌گردد

گردش کون و مکان هم به تو بر می‌گردد

آسمان محو تو و این همه معصومیّت

گرهی زد به پر چادر تو با نیّت

چادرت مظهر تقوا و عفاف است ببین

آسمان دور سرت گرم طواف است ببین

هر کسی نزد تو احساس بهشتی دارد

چادرت رایحۀ یاس بهشتی دارد

چه بگویم که بود فاطمه جان درخور تو

عالمی گشته مسلمان تو و چادر تو

مدحت ای سورۀ بی خاتمه کی کار من است

شرح اوصاف تو یا فاطمه کی کار من است

جنتی هست اگر، شمس دل افروزش تو

عالمی هست اگر، ماه شب و روزش تو

کیست که رتبۀ والای تو را دریابد

خاک زیر قدمت مرتبۀ زر یابد

آب مهریۀ تو گشته و تطهیر شده

در دل شیعه فقط مهر تو تکثیر شده

حب تو روشنی عرصۀ محشر باشد

در دل هر که ولای تو و حیدر باشد

می‌شود با نظر لطفت الهی، مادر

به سوی جنت الاعلای تو راهی، مادر

این تویی که همه جا اذن شفاعت داری

تو که در هر نفست صبح هدایت داری

انقلاب تو شده مبدأ ایمان مادر

شده مدیون تو و خون تو قرآن مادر

با وفاداری تو راه ولایت باقی‌ست

راه ایثار و صبوری و شهادت باقی‌ست

یک تنه در وسط کوچه قیامت کردی

بسته شد دست علی و تو امامت کردی

با قیامت به همه درس بصیرت دادی

تو به دین بار دگر شوکت و عزّت دادی

نقش یا فاطمه سر بند مجاهدها شد

امتداد ره تو نهضت عاشورا شد

مکتب سرخ تو الحق که حسینی‌ها داشت

نسل نورانی‌ات ای عشق، خمینی‌ها داشت

ماند نام تو و در کل جهان نامی شد

نور تو مطلع بیداری اسلامی شد

همه دنیا شده فریاد عدالت‌خواهی

کاش این جمعه شود با مددِ تو راهی

«آن سفر کرده که صد قافله دل همره اوست»

عالمی منتظر گفتن بسم الَّه اوست

کاش می‌آمد و بودیم کنارش، یارش

«هر کجا هست خدایا به سلامت دارش»

منبع:تسنیم

211008