بهترین و بدترین خانه ها ازنظر پیامبر اکرم(ص)

از جمله اموری که قرآن دستور داده باید به شکلی صحیح و نیکو و بهترین وجه انجام شود فعایت های اقتصادی است...

کد خبر: ۶۸۸۵۶

چهارشنبه - ۰۹ دی ۱۳۹۴ / 09 October 1394

عقیق:: خوردن به ناحق هر مالی حرام است اما در ۲۳ جای قرآن نسبت به اموال یک گروه هشدار سخت می دهد. این گروه ایتام هستند. شاید به نیاز شدید آنها در کنار بدون سرپرست بودن و همچنین بی دفاع بودنشان عواملی باشند که موجب این اهمیت فوق العاده و توجه ویژه قرآن شده اند.
در بخش ابتدایی آیه ۱۵۲ از سوره انعام یم خوانیم:
«وَ لاَ تَقْرَبُواْ مَالَ الْيَتِيمِ إِلاَّ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ...»
«به مال يتيم نزديک مشويد مگر به نيکوترين وجهی که به صلاح او باشد تا، به سن بلوغ رسد...»
***
سه نکته:
* با اموال یتیم فعالیت اقتصادی مناسب و سودآور انجام دهید
خدای متعال همه امور و کارها را به بهترین نحو انجام می دهد، مثلا در خلقت می فرماید: «أحسن الخالقين». لذا از ما هم خواسته اند هر کاری را به نیکوترین روش انجام بدهیم. از جمله اموری که قرآن دستور داده باید به شکلی صحیح و نیکو و بهترین وجه انجام شود فعایت های اقتصادی است. در آیه می فرماید با اموال یتیم فعالیت اقتصادی مناسب و سودآور انجام دهد.

** عقوبت دنیوی خوردن مال یتیم
امام صادق(ع) می فرمایند: «خدای تعالی برای خوردن مال یتیم، وعده دو عقوبت را داده است: اخروی و دنیوی. عقوبت اخروی، آتش جهنم است و اما عقوبت دنیوی: هرکس به مال یتیمان مردم ستم کند و مال آن ها را تلف کرده باشد، (عاقبت) به یتیمان او هم ظلم خواهد شد چنانچه به این مطلب در قرآن مجید اشاره شده است و می فرماید:" از خدا درباره یتیمان بترسید. اگر آنان بعد از خود فرزندان ضعیف و عاجز بگذارند؛ از بینوایی و ضایع شدن آن ها بترسید.» (وسایل الشیعه، کتاب تجارت، ج ۱۲، باب ۷۰، ص ۱۸۱)

*** بهترین و بدترین خانه از نظر پیامبر اکرم (ص)
البته عقوبت های تعیین شده برای مال یتیم نباید باعث شود مردم بترسند و بجای رسیدگی به ایتام از آنها فاصله بگیرند. کما اینکه در زمان پیامبر نیز چنین تصوری ایجاد شد و بعد حضرت از آثار مثبت فراوان محبت به ایتام برای مردم گفتند. از جمله رسول گرامی اسلام (ص) می فرمایند:
«بهترین خانه های شما، خانه ای است که در آن یتیمی مورد احسان و عطوفت باشد و بدترین خانه ها خانه ای است که در آن به یتیمی بدرفتاری و ستم شود.» ( مستدرک، ج۱، ص۱۴۸)

منبع:تراز
211008