سرگرمی و تفریح محبوب خدا

خردمند اوقات روزانه اش را به چهار بخش تقسیم می کند:... بخشی از آن را برای بهره جویی از حلال قرار می دهد و این بخش قسمت های دیگر را تقویت می کند و مایه آرامش و آسایش قلب می شود.

کد خبر: ۶۱۵۷۰

سه‌شنبه - ۲۴ شهريور ۱۳۹۴ / 24 June 1394

عقیق: تفریحات سالم و ورزش از عوامل تامین کننده سلامتی آدمی اند که در روایات اهل بیت (ع) اهمیت ویژه ای دارند به گونه ای که یکی از آثار بهره مندی از تفریحات سالم و حلال، تقویت و یاری انسان در انجام دیگر امور دینی و زندگی است.
رسول خدا (ص) می فرمایند: «خردمند اوقات روزانه اش را به چهار بخش تقسیم می کند:... بخشی از آن را برای بهره جویی از حلال قرار می دهد و این بخش قسمت های دیگر را تقویت می کند و مایه آرامش و آسایش قلب می شود.» (معانی الاخبار، ص 334)

امام صادق (ع) می فرمایند: «در حکمت داوود آمده که برای مسلمان خردمند سزاوار است که جز میان سه کار نگردد: ترمیم زندگی، توشه یابی برای آخرت و لذتی در غیر حرام.» (الکافی، ج 5، ص 87)

امام کاظم (ع) می فرمایند: «بکوشید شبانه روز خود را در چهار بخش تنظیم کنید: بخشی برای مناجات با خدا، بخشی برای تامین هزینه زندگی، بخشی برای همنشینی با برادران و دوستان مورد اعتمادی که با صفای باطن در عیب زدایی شما سهم دارند و بخشی نیز برای لذتجویی از حلال.» (تحف العقول، ص 409)

پیامبر اکرم (ص) فرمودند: «محبوب ترین سرگرمی نزد خدا اسب دوانی و تیراندازی است.» نیز می فرمایند: «تیراندازی و سوارکاری کنید که تیراندازی نزد من محبوب تر است.» (الجامع الصغیر، ج 1، ص 38)

امیرالمومنین (ع) می فرمایند: «اوقات سرور و شادمانی فرصت مناسبی برای طراوات روح و جان است.» و نیز می فرمایند: «سرور و شادمانی مایه انبساط روان و افزایش طراوت است.»

رسول خدا (ص) می فرمایند: بهترین سرگرمی مرد مومن شنا و بهترین سرگرمی زن ریسندگی است.» (مفاتیح الحیات، ص 204 و 206)

از امیرمومنان (ع) نقل شده است: «مهره بازی، تیله بازی، جویدن سقز، پوشیدن لباسی که آدمی را انگشت نما می گند و گشودن دکمه های لباس خصلت هایی از قوم لوط است.» (الخصال، ج 1، ص 331)

امام رضا (ع) می فرمایند: «خدا بندگانش را از همه قمارها (بازی های دارای برد و باخت) نهی و به اجتناب از آنها امر فرمودند و آنها را رجس و پلیدی نامیدند و فرمودند: پلیدی های هستند که گرایش به آنها برخاسته از وسوسه های شیطان است. پس از آنها بپرهیزید.» (فقه الرضا (ع)، ص 284)

منبع:شبستان