نقطه مقابل «توکل به خدا» چیست؟

نقطه مقابل «توكل بر خدا» تكيه كردن بر غير او است.

کد خبر: ۵۷۹۳۴

دوشنبه - ۲۲ تير ۱۳۹۴ / 22 April 1394

عقیق: «توكل» در اصل از ماده «وكالت» به معنى انتخاب وكيل كردن است، و اين را مى‏ دانيم كه يك وكيل خوب كسى است كه حداقل داراى چهار صفت باشد:
آگاهى كافى، امانت، قدرت، و دلسوزى.
اين موضوع نيز شايد نياز به تذكر نداشته باشد كه انتخاب يك وكيل مدافع در كارها در جائى است كه انسان شخصاً قادر به دفاع نباشد، در اين موقع از نيروى ديگرى استفاده مى‏ كند و با كمك او به حل مشكل خويش مى‏ پردازد.
بنابراين توكل كردن بر خدا مفهومى جز اين ندارد كه انسان در برابر مشكلات و حوادث زندگى و دشمني ها و سرسختي هاى مخالفان و پيچيدگي ها و احياناً بن‏ بست هائى كه در مسير خود به سوى هدف دارد در جائى كه توانائى بر گشودن آنها ندارد او را وكيل خود سازد، و به او تكيه كند، و از تلاش و كوشش بازنايستد، بلكه در آنجا هم كه توانائى بر انجام كارى دارد باز مؤثر اصلى را خدا بداند، زيرا از دريچه چشم يك موحد سرچشمه تمام قدرتها و نيروها او است.
نقطه مقابل «توكل بر خدا» تكيه كردن بر غير او است يعنى به صورت اتكائى زيستن، و وابسته به ديگرى بودن، و از خود استقلال نداشتن است، دانشمندان اخلاق مى‏ گويند: توكل ثمره مستقيم توحيد افعالى خدا است، زيرا همانطور كه گفتيم از نظر يك موحد هر حركت و كوشش و تلاش و جنبش، و هر پديده‏ اى كه در جهان صورت مى‏ گيرد بالاخره به علت نخستين اين جهان يعنى ذات خداوند ارتباط مى‏ يابد، بنابراين يك موحد همه قدرتها و پيروزيها را از او مى‏ داند.

پی نوشت:
يكصد و هشتاد پرسش و پاسخ، ص: ۵۶۶
منبع:افکار
211008