شعری زیبا ازامام علی(ع)درباره دوری از گناه

کد خبر: ۴۴۳۰۶

يکشنبه - ۰۷ دی ۱۳۹۳ / 07 October 1393

عقیق:امام على(ع):

اَدَّبْتُ نَفْسى فَما وَجَدْتُ لَها                      بِغَيرِ تَقْوَى الاْلهِ مِنْ اَدَبِ
فى كُلِّ حالاتِها وَ اِن قَصُرَتْ                       اَفْضَلَ مِنْ صَمْتِها عَنِ الْكَذِبِ
وَ غيبَةِ النّاسِ اَن غيبَتَهُم                         حَرَّمَها ذُوالْجَلالِ فِى الْكُتُبِ
اِن كانَ مِن فِضَّةٍ كَلامُكِ يا                        نَفْسُ فَاِنَّ السُّكوتَ مِن ذَهَبِ؛

به ادب و تربيت نفس خود پرداختم و براى ‏آن
ادبى بهتر از تقواى الهى در تمام حالاتش نيافتم

و اگر از پس اين امر برنيامد
براى آن چيزى بهتر از دم فروبستن از دروغ نيافتم

و از غيبت مردمان، همانا غيبت آنان را
خداوند با عظمت در كتاب‏ها حرام كرده است

اى نفس، اگر سخن تو
نقره است، سكوت طلاست

پی نوشت:
(اعلام الدين، ص 273)
منبع:باشگاه
211008