فواید ذکر «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ»

آيا گفتن «بسم اللّه» و شروع كار با نام خدا، قبل ازاسلام هم سابقه داشته است؟

کد خبر: ۴۳۳۹۰

پنجشنبه - ۲۰ آذر ۱۳۹۳ / 20 September 1393

عقیق: وبلاگ "سلام به خدا" نوشت:
«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ» سر آغاز كتاب الهى است. «بِسْمِ اللَّهِ» نه تنها در ابتداى قرآن، بلكه در آغاز تمام كتاب‏هاى آسمانى بوده است. در سر لوحه‏ ى كار و عمل همه‏ ى انبيا «بِسْمِ اللَّهِ» قرار داشت. حتی ذکر «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ» قبل از اسلام هم سابقه داشته است: وقتى كشتى حضرت نوح در ميان امواج طوفان به راه افتاد، نوح عليه السلام به ياران خود گفت: سوار شويد كه‏ «بِسْمِ اللَّهِ مَجْراها وَ مُرْساها» «هود/41» يعنى حركت و توقّف اين كشتى با نام خداست. حضرت سليمان عليه السلام نيز وقتى ملكه سبا را به ايمان فراخواند، دعوتنامه خود را با جمله‏ ى‏ «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ» «نمل/30» آغاز نمود.
بر زبان آوردن‏ «بِسْمِ اللَّهِ» در شروع هر كارى سفارش شده است، مثل خوردن و خوابیدن و...؛ از پیغمبر اسلام صلی الله علیه و آله پرسیده شد: آیا شیطان با انسان چیزى مى خورد؟در پاسخ فرمودند: آرى ، بر سر هر سفره‌اى که «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ» گفته نشود، شیطان با آنان غذا مى خورد، و به این جهت ،خداوند برکت را از آن سفره بر مى دارد (بحارالانوار، ج ۹۲، ص ۲۵۸). حتی اگر حيوانى بدون نام خدا ذبح شود، مصرف گوشت آن حرام است و اين رمز آن است كه خوراك انسان‏هاى هدف‏دار و موحّد نيز بايد جهت الهى داشته باشد. امام رضا عليه السلام می‏فرمايد: بسم ‏اللَّه يعنى نشان بندگى خدا را بر خود می‏نهم. (تفسير نورالثقلين). در حديث میخوانيم: «بِسْمِ اللَّهِ» را فراموش نكن، حتّى در نوشتن يك بيت شعر. رواياتى هم در پاداش كسى كه اوّلين بار «بسم اللَّه» را به كودك ياد بدهد، وارد شده است.«تفسيربرهان، ج ۱، ص ۴۳» (برگرفته از تفسير نور(10جلدى)، ج‏۱، ص:۲۲)

از دیگر فواید ذکر «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ» میتوان به رفع شدن بلاها اشاره کرد. إمام صادق عليه السّلام میفرماید: چه بسا برخى از شيعيان ما، در آغاز كار، «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ» را (فراموش كنند و) نگویند! در نتیجه خداوند متعال به گرفتارى و بلا، دچارشان  میكند، براى اينكه آگاه و بيدارشان سازد! تا شكر و ثناى او بجاى آوردند. و در آن گرفتارى و بلا، لكّه ننگ و تقصير و كوتاهى او را- بهنگام ترك بسم اللَّه‏- پاک کند. مثل داستان زیر که شخصی به حضور أمير المؤمنين عليه السّلام وارد شد و در مقابلش صندلى بود، أمير المؤمنين عليه السّلام به او فرمود:بنشین و او هم، روى آن نشست. (ناگهان) صندلى، كج شد! و با سرش (به زمين) افتاد، (سرش شكست) و استخوان سرش اندكى نمايان شد! و خون، جارى گشت. أمير المؤمنين عليه السّلام، فرمود: آب بیاورید. آوردند و خون را از او شست. آنگاه فرمود: نزديك من بيا. نزدش آمد.... امام علیه السلام فرمود: لحظه ‏اى كه نشستى، «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ» نگفتى. نتيجه اين شد كه خداوند منان به خاطر فراموشی آنچه که به آن دعوت شده بودی، به این مصيبت و گرفتاري (مبتلایت کرد)، تا پاکی از گناه را برایت قرار دهد. آيا نمیدانی كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم از جانب خداى عزّ و جلّ فرمود: هر إقدام قابل توجّه كه در آن، يادى از بسم اللَّه‏ نشود، ناقص و بريده است.(برگفته از تفسير فاتحة الكتاب از امام حسن عسكرى عليه السلام، ص: ۱۶)

منبع:جهان
211008