پاسخ به شبهات؛

چرا امام حسین در روز عاشورا از نیروهای غیبی استفاده نکردند؟

امام حسین(ع) قدرت داشتند به وسیله اعجاز، دشمنان خود را در یک لحظه به کام نیستی ببرند.

کد خبر: ۴۱۱۷۳

چهارشنبه - ۲۱ آبان ۱۳۹۳ / 21 August 1393

عقیق:یکی از شبهات مطرح در خصوص جریان کربلا اینکه چرا امام حسین(ع) در روز عاشورا دعا نفرمودند تا باران بیاید و چرا از نیروهای غیبی استفاده نکردند تا پیروز شوند؟
جواب:
مسلّم است که دعاي حضرت نه تنها در مورد باریدن باران، مستجاب مي گرديد بلکه اگر ایشان براي پيروزي و نصرت خويش نيز دعا مي کردند، قطعا مستجاب مي شد، اما پیامبران و امامان معصوم(ع) ملزم بودند که در تمام کارها و زندگی روزمره ی خود از ابزار و اسباب عادی استفاده کنند.
آنها در برخورد با دوستان، دشمنان، رفع حوایج زندگی و ... از علمی که عادی به دست آمده استفاده می کردند و دست به اعجاز و کار خارق العاده نمی زدند مگر در موارد مخصوص و به اذن الهی که مصلحت دین خداوند و هدایت مردم در آن بود.
امام حسین(ع) قدرت داشتند به وسیله اعجاز، دشمنان خود را در یک لحظه به کام نیستی ببرند و نیز می توانستند از زمین چشمه ی گوارا بجوشانند و یا از آسمان باران ببارانند (با اذن خدا) و خود و اصحابش را سیراب نمایند، ولی این کار را نکردند؛ چون بنای الهی بر این نبود که در حادثه ی کربلا از راه معجزه پیروز شوند.
اگر بنا باشد ائمه معصومین(ع) همیشه از نیروهای غیبی استفاده کنند و با دیگران برخورد نمایند و حوایج خود را برآورده کنند، دیگر این مقامِ با ارزشی محسوب نمی شد و نمی توانستند الگوی ما باشند. آنها با زحمت بسیار و تلاش و کار، زندگی خود را فراهم می کردند و بر مشکلات چیره میشدند.
زندگی ائمه معصومین(ع) از تمام مردم، سخت تر و مشکل تر بود و رنج های بی شماری را در راه رسیدن به خدا و زندگی جاودانه تحمل کردند.
هر که در این بزم مقرب تر است جام بلا بیشتـرش می دهند
لذا بناي امام حسین(ع) بر اين بود كه در ماجراي عاشورا اسباب غير عادي را به کار نگیرند. این کار سبب شد کسانی که قادر به استفاده از اسباب غير عادي نيستند وظیفه ی خود را در برابر ظلم وستم بدانند.
به همین دلیل آن حضرت در ماجراي عاشورا درخواست فرشتگان و جنّيان را براي ياري، رد نموده و تمام کارها را به مشيت الهي واگذار کردند.(1)

پی نوشت:
1- موسوعة کلمات الامام الحسین علیه السلام، ص580، لجنة الحدیث فی معهد باقرالعلوم(ع)، دارالمعروف، چاپ سوم، 1416 هـ . ق
منبع:جام
211008