آیت الله جاودان در دیدار با گروه مردمی احیاگران امر به معروف و نهی از منکر :

مجوز امر به معروف و تذکر لسانی ما قرآن است

آیت الله جاودان گفت: مجوز امر به معروف و تذکر لسانی ما قرآن است. اگر منکرات بزرگ اجتماعی انجام می‌شود. آگاه سازی کنید، این قدم اول است.

کد خبر: ۳۷۴۶۸

جمعه - ۲۸ شهريور ۱۳۹۳ / 28 June 1393

عقیق:گروه مردمی احیاگران امر به معروف و نهی از منکر با آیت الله جاودان ردیدار کردند و بعد از اقامه نماز مغرب و عشاء به امامت ایشان نشست صمیمی در مورد موضوع امر به معروف و نهی از منکر با آیت الله جاودان داشتند.

آیت الله جاودان با اشاره به فرمایش امیرالمومنین(ع) در نهج البلاغه در مورد امر به معروف گفت: امر به معروف در مقایسه با مجموعه کارهای خوب که در شمار آن‌ها هم جهاد، خمس، زکات، روزه، نماز... قرار دارد، افضل است. امر به معروف در مقایسه با این‌ها، در آسمان است و بقیه در زمین، مثل آب دهان است در مقابل دریا. با این تعبیری که امیرالمومنین(ع) فرمودند بزرگترین عبادت امر به معروف است. اگر می‌خواهید به درجات بالای ایمانی برسید لازم نیست کار خاصی انجام دهید، فقط امر به معروف کنید.
امر به معروف با این فرمایشی که امیرالمومنین(ع) فرموده‌اند شما را به درجات بالای ایمانی می‌رساند. وقتی ما این چنین جایگاهی را برای امر به معروف می‌شناسیم و می‌دانیم هر نمونه امر به معروف که انجام می‌دهیم مسلما رضایت حضرت صاحب(عج) پشت سر آن است. هر دانه به دانه امر به معروف که انجام می‌دهیم حتما رضایت حضرت وجود دارد اما نمی دانیم آن نمازی که می‌خوانیم یا روزه و سایر عباداتی که انجام می‌دهیم مورد رضایت ایشان است یا نه؟

وی افزود: اگر یک صبحی برای امر به معروف راه بیفتید وقتی برمی‌گردید از درون احساس سبک بالی و نشاط و شادمانی می‌کنید در حالی که وقتی نماز می‌خوانید این شادمانی را احساس نمی‌کنید پس معلوم می‌شود هنگام امر به معروف حضرت صاحب راضی‌اند و خیلی هم راضی چون جمعی از پیروان و دوستداران ایشان مشغول به کاری‌اند که ایشان دوست دارند. و این رضایت را ما در حال و نفس و روح خود می‌بینیم. مثلا کسی می‌رود سجده و 50 بار لااله الا انت می‌گوید، خیلی خوب است و خیلی کار ساز، آن هم مقبول است ولی امر به معروف کارسازتر است. و این که جرأت پیدا کنیم و امر به معروف کنیم این جرأت از ایمان سرچشمه می‌گیرد. در حدیثی آمده از مومنی که ایمان ندارد تعجب می‌کنم  یعنی چه مومنی که ایمان ندارد؟ یعنی کسی که امر به معروف نمی‌کند.

امر به معروف در دل انسان ایمان می‌کارد

آیت الله جاودان در ادامه تصریح کرد: امر به معروف در دل انسان ایمان می‌کارد و این کار خیلی سریع اتفاق می‌افتد و آن ذکر "لااله الا انت" این قدر به سرعت در دل انسان ایمان نمی کارد، نمازی که می‌خوانیم این قدر ایمان در دلم نمی‌کارد که امر به معروف آن را کاشته و رشد می‌دهد. شاید این راهی است که خدا برای شما امر به معروف کنندگان باز کرده در این راه از خدا و امام زمان کمک و استغاثه بخواهید که این توفیق را تا پایان عمر از شما نگیرد. همین که حضرت صاحب از ما راضی باشد کافی است زیرا ممکن است ما در زمان ظهور باشیم اما بهره‌ای نبرده باشیم و یک انسان معمولی باشیم در میان سایر انسا‌ن‌ها. در آن زمان می‌توانیم در زمان غیبت کاری کنیم که رضایت ایشان را به دست آورده باشیم که این برای ما کافی است حتی اگر زمان ظهور را درک نکنیم.

وی با اشاره به رضایت امام عصر از اولیای خدا گفت: ثمره یک عمر پاکدامنی اولیای بزرگ الهی یک لبخند امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف است ولی شما می‌توانید هر روز لبخند رضایت حضرت را ببینید. این که می‌گویند مسئولین همراه نیستند، مشکلی نیست. می‌خواهند حمایت بکنند یا نکنند و یا حتی مانع ایجاد کنند. شما بکوشید جمعیتتان را افزایش دهید و لو یک نفر اضافه شود و حتی یک بار امر به معروف کند، این خیلی خوب است. از خداوند بخواهید که این توفیق را از شما نگیرد و بگویید خدایا ما کاری نکردیم و همه‌اش را تو کرده‌ای، و اگر جرأتی کردیم و خطری کردیم قوتش را تو داده‌ای و این مرحمت الهی را شکر کنید. اگر کسی بر اساس ایمانش بر سر این کار آمده باشد هیچ حادثه‌ای و هیچ شرایطی نمی‌تواند ایمان را از او بگیرد و بنابراین هیچ وقت کارش ترک نمی شود.

آیت الله جاودان در ادامه با اشاره بر استمرار امر به معروف و نهی از منکر تاکید کرد: هر مقدار که می‌توانید امر به معروف کنید مثلا اگر فقط یک روز وقت دارید آن روز را به امر به معروف اختصاص دهید. این کار به از خود گذشتگی نیاز دارد ولی آن چیزی که به دست می آورید آن قدر ارزشمند است که ارزش از خود گذشتگی و وقت گذاشتن را دارد. برای خودتان برکات امر به معروف را پیدا کنید. مجوز امر به معروف و تذکر لسانی ما قرآن است. اگر منکرات بزرگ اجتماعی انجام می‌شود. آگاه سازی کنید، این قدم اول است و یا یک جمعیتی درست کنید علیه آن منکری که در حال انجام است، بهم بخورد.

منبع:تسنیم