سه چیزی که از طرف خدا به همه داده شد

امام صادق (ع) فرموده است:به هر كس سه چيز داده شود، از سه چيز ديگر هم محروم نيست: به هر كس توفيق دعا داده شود، قبول آن هم داده مى‏ شود و به هر كس توفيق سپاسگزارى داده شود، فزونى هم داده مى‏ شود و به هر كس توكل داده شود، كفايت روزى مى‏ شود.

کد خبر: ۳۴۸۰۵

جمعه - ۲۸ شهريور ۱۳۹۳ / 28 June 1393

عقیق: خداوند متعال در سوره بقره فرموده است:

«و چون بندگان من از تو درباره‏ دورى و نزديكى من مى ‏پرسند، همانا كه من نزديكم و دعاى دعاكننده را هر گاه مرا بخواند برمى ‏آورم ... تا آخر آيه.»
و در آيه شصت سوره مؤمن (غافر) فرموده است: «خداى شما فرمود كه مرا (با خلوص) دل بخوانيد تا دعاى شما را مستجاب كنم و آنان كه از دعا و عبادت من سركشى كنند به زودى در حال زبونى به دوزخ خواهند افتاد.»

امام صادق (ع) فرموده است: به هر كس سه چيز داده شود، از سه چيز ديگر هم محروم نيست: به هر كس توفيق دعا داده شود، قبول آن هم داده مى‏ شود و به هر كس توفيق سپاسگزارى داده شود، فزونى هم داده مى‏ شود و به هر كس توكل داده شود، كفايت روزى مى ‏شود كه خداى عز و جل در كتاب خود فرموده است:
«هر كس به خدا توكل كند خدايش بس است» و «اگر سپاسگزارى كنيد براى شما بيفزايم» و «دعا كنيد و مرا بخوانيد تا براى شما برآورم».

پيامبر (ص) در وصيت خود به امير المؤمنين على (ع) فرموده ‏اند: اى على چهار كس دعايشان رد نمى‏ شود (قطعا پذيرفته است)، پيشواى عادل، پدر براى فرزندانش، كسى كه براى برادر دينى خود غايبانه دعا كند و دعاى مظلوم كه خداى عز و جل مى‏ گويد سوگند به عزت و جلال خودم كه انتقام ترا هر گاه باشد خواهم گرفت.

و پيامبر فرموده‏ اند: دعاى پنج كس پذيرفته نمى‏ شود، مردى كه طلاق زنش در اختيار اوست و زن آزارش مى‏ دهد و امكان پرداخت مهريه او را دارد و طلاقش نمى‏ دهد و مردى كه برده ‏اش سه بار بگريزد و او را نفروشد و مردى كه از زير ديوار كژ شده كه در حال فرو ريختن است بدون شتاب نگريزد تا ديوار بر او فرو ريزد، و مردى كه به كسى وام داده و گواه نگرفته است و مردى كه در خانه ‏اش نشسته و بدون اينكه در جستجوى روزى برآيد از خداوند طلب روزى كند.

امام صادق (ع) فرموده است، مردم به روزگار سليمان (ع) گرفتار قحطى و خشكسال شدند. براى طلب باران بيرون آمدند. ناگاه به مورچه ‏يى برخوردند كه بر روى پاهاى خويش ايستاده و دستها را بر آسمان برافراشته و مى‏ گويد پروردگارا همانا ما خلقى از آفريده‏ هاى تو هستيم، ما را از فضل و احسان تو بی ‏نيازى نيست، از پيشگاه‏ خود به ما روزى برسان و ما را به گناه هاى آدميان سفله و فرو مايه فرو مگير.

امام صادق (ع) فرموده است هر كس در دعا كردن چهل تن از برادران دينى خود را مقدم بر خويش بدارد و دعا كند و سپس براى خود دعا كند دعايش در مورد آنان و خودش برآورده مى‏ شود.
همان حضرت فرموده است: هر مؤمنى كه در شبانه روز چهل گناه مرتكب شود و در حالى كه براستى از گناه پشيمان باشد بگويد استغفار مى‏ كنم از پروردگارى كه خدايى جز او نيست، زنده پاينده است و پديد آورنده آسمانها و زمين صاحب جلال و كرامت و از خداوند مسألت مى‏ كنم كه توبه مرا بپذيرد خداوند آن گناهانش را مى ‏آمرزد.

سپس فرمود: كسى كه در شبانه روز مرتكب چهل گناه شود در او خيرى نيست.
همان حضرت فرموده است:هر بنده‏ اى كه در هر روز هفت مرتبه بگويد از خداوند بهشت را مسألت مى‏ كنم و به خداوند از آتش پناه مى ‏برم، آتش مى‏ گويد پروردگارا او را از من در پناه خود بگير.

امير المؤمنين (ع) فرموده است:در پنج مورد دعا كردن را غنيمت بشمريد، هنگام خواندن و تلاوت قرآن و هنگام اذان و هنگام آمدن باران و هنگام روياروى شدن صفهاى جنگ براى شهادت و هنگام دعا كردن مظلوم كه براى آن حاجبى جز عرش نيست.

امام صادق (ع) فرموده است: خداوند روزى بندگان را از جايى كه تصور و حساب نمى‏ كنند قرار داده است و اين به آن سبب است كه بنده چون راه روزى را درست نداند دعا كردنش بيشتر مى‏ شود.
همان حضرت فرموده است: هر بنده‏ يى كه دعا كند و دعايش را به كلمات‏ «ما شاء الله و لا قوة الا بالله» ختم كند حاجتش برآورده مى‏ شود.

پی نوشت:
روضة الواعظين / ترجمه مهدوى دامغانى، ص520
منبع:افکار