به مناسبت هشتم شوال، سالروز «یوم‌الهدم»

ای کاش بقیع مشهدالرضا(ع) شود

هر چند این روزها خاک بقیع سرمه شیفتگان حقیقت است و بغض غربتش نفس‌های زائران را به شماره انداخته، اما تنها امید به آینده و ظهور وارث اوصیاء است که مرهم درد است تا با حضور او، بقیع همانند مشهد‌الرضا شود.

کد خبر: ۳۴۳۰۳

سه‌شنبه - ۱۴ مرداد ۱۳۹۳ / 14 May 1393

عقیق:غربت بقیع را کسانی که به مدینه النبی مشرف شده باشند، با تمام وجود حس می‌کنند، غربتی که از زمان رحلت پیامبر(ص) تا کنون ادامه دارد و جای جای مدینه آن را فریاد می‌زند، مظلومیتی که در زیر آسمان آبی این شهر گلوی عاشقان را لبریز از بغض غربت کرده است.

این همان غربتی است که با فاطمه زهرا(س) و امیرالمؤمنین(ع) همراه بوده و بعد از آن نیز، ذریه پاک و مطهرشان وارث این غربت بوده‌اند و سالیان درازی است این غربت بعد از شهادتشان همچنان ادامه دارد.

هشتم شوال و سالروز «یوم‌الهدم» یادآور روزگاری است که دشمنان اسلام و اهل بیت(ع) با همکاری استعمار به تخریب مزار قبور ائمه بقیع پرداختند تا به خیال خویش با تخریب حریم مدفن مقدس این خاندان نام و یاد آن‌ها را از اذهان تاریخ بزدایند.

اما غافل از اینکه خاک بقیع، سرمه شیفتگان حقیقت است، اگرچه بنایی و گنبدی ندارد، اما دوستداران و محبان آل‌طه با چشمانی اشک بار از راه دور همراه با ابراز ارادت به ذات مقدسشان جانی دوباره می‌یابند و از اعماق وجودشان ظهور آخرین ذریه رسول‌ الله(ص) و انبیای الهی را طلب می‌کنند تا همگام با دستان مبارک حضرت مهدی(عج) بارگاهی منور همانند مشهد‌الرضا بسازند و با ذکر حسین حسین مزار نورانی مادر سادات را زیارت کنند.

آری! شیعه غصه این غربت را در گلوی خود فرو می‌برد تا اساس و بنیان اسلام باقی بماند، همان راهی که از مولایش آموخته است و تنها منتظر است، منتظر روزی که صالحان زمین را به ارث ببرند و زمین از لوث کفار و مشرکان پاک شود و نماهنگ «تلی از خاک» این گونه از غربت بقیع و آرزوهایش می‌گوید:

دریافت