نمازگزارانی که خداوند بهشت را بر آنان واجب می گرداند!

بجا آوردن نماز جماعت یکی از اعمالی می باشد که در گفتار ائمه اطهار (ع) تاکید فراوانی بر آن شده است، اما جالب است بدانید که اگر این عمل همراه با خلوص نیت و خضوع و خشوع در برابر پروردگار انجام پذیرد، ثوابی عظیم را در پی دارد!

کد خبر: ۲۸۲۹۸

چهارشنبه - ۲۴ ارديبهشت ۱۳۹۳ / 24 February 1393

عقیق: در این باره حضرت محمد (ص) فرموده اند: براستی که صف های نماز جماعت امتِ من بر روی زمین همانند صف های فرشتگان در آسمان ها می باشد و همانا یک رکعتِ نماز جماعت برابر با بیست و چهار رکعت است که هر رکعتی از آن در پیشگاه خداوند محبوبتر از چهل سال عبادت است و همانا در روز قیامت زمانی که خداوند بندگان خود را برای حسابرسی گِرد می آورد، مومنی نیست که برای رفتن به نماز جماعت گام برداشته باشد بجز آنکه خدای عزوجل وحشت های روز قیامت را از او برطرف می نماید و سپس دستور داده می شود تا او را به بهشت راهنمایی کنند و نیز فرمودند: هر بنده ای که وضوی خود را در خانه خود بگیرد و خود را خوشبو نماید و بدون شتاب و با آرامش و وقار بسوی جایگاه نماز (مسجد) به منظور شرکت در نماز جماعت برود، گامی برندارد و بر زمین نگذارد، مگر این که برای او حَسَنه ای ثبت گردد و گناهی از گناهان او محو شود و درجه ای او را بالا برند و اگر لحظه ی ورود به مسجد بگوید: «بِسمِ الله وَ بِالله وَ عَلی مِلَّةِ رَسُول الله وَ مِنَ الله وَ إلی اللهِ وَ ماشاءاللهِ وَ لاقوَّة اِلا بِاللهِ اَلَلهُم افتَح لی اَبوابَ رَحمَتِکَ وَ مَغفِرَتِکَ وَ أَغلِق عَنّی أبوابَ سَخَطِکَ وَ غَضَبکَ، اَللهُم مِنکَ الرّوحُ وَ الفَرَجُ، اَللهُم إلیکَ غُدُوّی وَ رَواحی، وَ بِفِنائکَ أنَختُ أبتَغی رَحمتَک وَ رِضوانک وَ أتَجَنَّبُ سَخطَکَ اللهُمَّ وَ أَسألُکَ الرُّحَ وَ الرّاحةَ وَ الفَرَجَ؛ بنام خدا و بر آیین رسول خدا و از سوی خدا و بسوی خدا و هر چه خدا خواهد، و نیرویی نیست به جز کمک خدا؛ خدایا بگشای بر من درهای رحمت و آمرزشت را و بَربند بَر من درهای خشم و غضب خود را، خدایا راحتی و گشایش از سوی توست و به درگاه تو متمسک می شوم و رحمت و خشنودی تو را جویا هستم و از خشم تو گریزانم و از تو خواهم راحتی و آسایش و گشایم کارم را» و سپس بگوید: «اَللهُم إنّی أَتَوَجَهُ إلَیک بِمُحَمَدٍ وَ عَلیٍّ أمیرالمومِنین، فَاجعَلنی من أَوجَهِ مِن تَوَجَّهَ إِلیک بِهما، وَ أَقرَبِ مَن تَقَرَّبَ إِلَیک بِهما، وَ قَرِّبنی بِهما مِنکَ زُلفی، وَ لاتَباعِدنی عَنکَ آمین رَبَّ العالَمین؛ خداوند به تو روی آوردم به حق محمد و علی امیرمومنان، پس مرا از آبرومندترین افراد قرار ده که بوسیله ی این دو بزر گوار به تو روی آورده اند و نزدیکترین کسانی که بوسیله ی آن دو به تو تقرب جسته اند، و مرا بخاطر آن دو به نزدیکترین جایگاه در نزد خودت نزدیک گردان و از خود دور نکن، آمین یا رب العالمین» و سپس نماز خود را با امام جماعت شروع نماید، همانا پیش از آنکه امام جماعت سلام نماز را بگوید با این عمل، خداوند آمرزش او و بهشت را بر وی واجب می گرداند.

پی نوشت ها:
1- علامه مجلسی. بحارالانوار، ج88: 98.
2- رسولی محلاتی. راهنمای بهشت: 400- 402.

منبع:قدس

211008