نوشته ای تأثیر گذار بر پشت پیراهن دو شهید

کد خبر: ۲۱۶۱۲

شنبه - ۱۹ بهمن ۱۳۹۲ / 19 November 1392

عقیق:ﺳﺎﻝ 72 ﺩﺭ ﻣﺤﻮﺭ ﻓﻜﻪ ﺍﻗﺎﻣﺖ ﭼﻨﺪ ﻣﺎهه ای ﺩﺍﺷﺘﻴﻢ، ﺍﺭﺗﻔﺎﻋﺎﺕ 112 ﻣﺎﻭﺍﻯ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ ﻳﮕﺎﻥ ﻣﺎ ﺑﻮﺩ . ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﺭﻭﺯ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺯﻳﺮﻭﺭﻭ ﻛﺮﺩﻥ ﺧﺎﻙ ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ.
ﺷﺐ ﻫﺎ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﻘﺮﻣﺎﻥ ﺑﺮ ﻣﻰ ﮔﺸﺘﻴﻢ، ﺍﺯ ﻓﺮﻁ ﺧﺴﺘﮕﻰ ﻭ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﻰ، ﺑﺎ ﻫﻢ ﺣﺮﻑ ﻧﻤﻰ ﺯﺩﻳﻢ! ﻣﺪﺗﻰ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﭘﻴﻜﺮ ﻫﻴﭻ ﺷﻬﻴﺪﻯ ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ ﻧﻜﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻳﻢ ﻭ ﺍﻳﻦ، ﻫﻤﻪ ﺭﻧﺞ ﻭ ﻏﺼﻪ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺑﻮﺩ.
ﻳﻜﻰ ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻘﺪﻩ ﮔﺸﺎﻳﻰ، ﻣﻌﻤﻮﻻ ﻧﻮﺍﺭ ﻣﺮﺛﻴﻪ ﺣﻀﺮﺕ ﺯﻫﺮﺍ (ﻋﻠﻴﻬﺎ ﺍﻟﺴﻼﻡ) ﺭﺍ ﺗﻮﻯ ﺧﻂ ﻣﻰ ﮔﺬﺍﺷﺖ، ﻭ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﺍﺷﻚ ﻫﺎ ﺳﺮﺍﺯﻳﺮ ﻣﻰ ﺷﺪ. ﻣﻦ ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺩﻡ ﻣﻰ ﮔﻔﺘﻢ : «ﻳﺎ ﺯﻫﺮﺍ! ﻣﻦ ﺑﻪ ﻋﺸﻖ ﻣﻔﻘﻮﺩﻳﻦ ﺑﻪ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﻡ; ﺍﮔﺮ ﻣﺎ ﺭﺍ ﻗﺎﺑﻞ ﻣﻰ ﺩﺍﻧﻰ ﻣﺪﺩﻯ ﻛﻦ ﻛﻪ ﺷﻬﺪﺍ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﻈﺮ ﻛﻨﻨﺪ، ﺍﮔﺮ ﻫﻢ ﻧﻪ، ﻛﻪ ﺑﺮﮔﺮﺩﻳﻢ ﺗﻬﺮﺍﻥ ...».
ﺭﻭﺯ ﺑﻌﺪ، ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺑﺎ ﺩﻝ ﺷﻜﺴﺘﻪ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﻛﺎﺭ ﺷﺪﻧﺪ . ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﺍﺑﺮ ﺳﻴﺎﻫﻰ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺭﺍ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺍﺻﻼ ﻓﻜﻪ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﺧﻴﻠﻰ ﻏﻤﻨﺎﻙ ﺑﻮﺩ. ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﺣﻀﺮﺕ ﺯﻫﺮﺍ (ﻋﻠﻴﻬﺎ ﺍﻟﺴﻼﻡ) ﻣﺘﻮﺳﻞ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻗﻄﺮﺍﺕ ﺍﺷﻚ ﺩﺭ ﭼﺸﻢ ﺁﻧﺎﻥ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻫﺮﻛﺲ ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﺍﻯ ﺑﺎ ﺣﻀﺮﺕ ﺩﺍﺷﺖ.
ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﺣﻴﻦ، ﺩﺭﺳﺖ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺭﻭﻯ ﭘﺎﺳﮕﺎﻩ ﺑﻴﺴﺖ ﻭ ﻫﻔﺖ، ﻳﻚ ﺑﻨﺪ ﺍﻧﮕﺸﺖ ﻧﻈﺮﻡ ﺭﺍ ﺟﻠﺐ ﻛﺮﺩ. ﺑﺎ ﺳﺮﻧﻴﺰﻩ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﻛﻨﺪﻥ ﺯﻣﻴﻦ ﺷﺪﻡ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺑﻴﻞ ﻭﻗﺘﻰ ﺧﺎﻙ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻛﻨﺎﺭ ﺯﺩﻡ ﻳﻚ ﺗﻜﻪ ﭘﻴﺮﺍﻫﻦ ﺍﺯ ﺯﻳﺮ ﺧﺎﻙ ﻧﻤﺎﻳﺎﻥ ﺷﺪ.
ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪﻡ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺷﻬﻴﺪﻯ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻣﺪﻓﻮﻥ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺧﺎﻙ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻛﻨﺎﺭ ﺯﺩﻡ، ﭘﻴﻜﺮ ﺷﻬﻴﺪ ﻛﺎﻣﻼ ﻧﻤﺎﻳﺎﻥ ﺷﺪ. ﺧﺎﻙ ﻫﺎ ﻛﻪ ﻛﺎﻣﻼ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻪ ﺷﺪ، ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻡ ﺷﻬﻴﺪﻯ ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭ ﺍﻭ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺑﻪ ﻃﻮﺭﻯ ﻛﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻫﺮﺩﻭﻳﺸﺎﻥ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ ﺑﻮﺩ.
ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺁﻣﺪﻧﺪ ﻭ ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮﻝ، ﺑﺎ ﺍﺣﺘﻴﺎﻁ ﺧﺎﻙ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﺮﺩﻥ ﭘﻼﻙ ﻫﺎ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﻛﺮﺩﻧﺪ. ﺑﺎ ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻥ ﭘﻼﻙ ﻫﺎﻯ ﺁﻥ ﺩﻭ ﺫﻭﻕ ﻭ ﺷﻮﻗﻤﺎﻥ ﺩﻭ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﺷﺪ. ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﺣﺎﻝ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻗﻤﻘﻤﻪ ﻫﺎﻳﻰ ﺷﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭ ﺩﻭ ﭘﻴﻜﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺖ، ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺍﺧﻞ ﻳﻜﻰ ﺍﺯ ﻗﻤﻘﻤﻪ ﻫﺎ ﻣﻘﺪﺍﺭﻯ ﺁﺏ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ.
ﻫﻤﻪ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﻣﺤﺾ ﺗﺒﺮﻙ ﺍﺯ ﺁﺏ ﻗﻤﻘﻤﻪ ﺷﻬﻴﺪ ﺳﺮ ﻛﺸﻴﺪﻧﺪ ﻭ ﺑﺎ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻥ ﺻﻠﻮﺍﺕ، ﭘﻴﻜﺮﻫﺎﻯ ﻣﻄﻬﺮ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺯﻣﻴﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮﺩﻧﺪ. ﺩﺭ ﻛﻤﺎﻝ ﺗﻌﺠﺐ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﻛﺮﺩﻳﻢ ﻛﻪ ﭘﺸﺖ ﭘﻴﺮﺍﻫﻦ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺷﻬﻴﺪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ : «ﻣﻰ ﺭﻭﻡ ﺗﺎ ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ ﺳﻴﻠﻰ ﺯﻫﺮﺍ ﺑﮕﻴﺮﻡ ...»

فرستنده : رضا فولادی

منبع:جام

211008