با صداهایتان قرآن را نیکو سازید

قرآن کریم در میان مسلمانان جایگاهی بس رفیع دارد و ائمه (ع) با قول و فعل و تقریر خویش در جهت تبیین آموزه های قرآنی و عمل به رهنمودهای آن اهتمام بلیغ داشتند.

کد خبر: ۲۰۶۹۹

جمعه - ۱۱ بهمن ۱۳۹۲ / 11 November 1392

عقیق:یکی از توصیه های قرآنی امام رضا (ع) قرائت قرآن با صدای نیکو و لحن خوش است. امام رضا (ع) به نقل از پدران خویش به نقل از پیامبر (ص) می فرماید: حَسِّنوُا القرآنَ بأصواتِکم. فإنّ الصوتَ الحَسَنَ یَزیدُ القرآنَ حُسناً؛ با صداهایتان قرآن را نیکو سازید؛ زیرا که صدای خوش به زیبایی قرآن می افزاید. (1)
در سیره عملی امام رضا (ع) هم توجه به قرآن و تلاوت آیات الهی از جایگاه ویژه ای برخوردار بود. رجاء بن ابی ضحاک می گوید: کانَ الرضا(ع) یُکثِرُ بِاللَّیل فی فِراشِهِ مِن تِلاوةِ القرآنِ فَإذا مَرَّ بآیةِ فیها ذِکرُ جَنَّةٍ أو نارٍ بَکی، و سَألَ اللهَ الجنَّةِ و تَعَوَّذَ بِهِ مِنَ ‏النّار؛ امام رضا علیه‏السلام شب هنگام در بستر خویش بسیار قرآن تلاوت می‏کرد و آنگاه که به آیه‏ای می‏رسید که در آن از بهشت یا آتش دوزخ یاد شده بود، می‏گریست و از خدای بهشت می‏طلبید و از آتش دوزخ به او پناه می‏جست. (2)
امام رضا (ع) درباره عظمت جایگاه اهل بیت(ع) و مقام متعالی خاندان رسالت به نقل از پدران خویش به نقل از امام علی(ع) فرمود: قال أمیر المؤمنین (ع): " نحن أهل البیت لا یقاس بنا أحد، فینا نزل القرآن، وفینا معدن الرسالة ".هیچکس با ما اهل بیت پیامبر(ص) قابل مقایسه نیست زیرا قرآن در بیت ما نازل شده و کیان رسالت و نبوت در خاندان ما قرار دارد. (3)
یکی از وجوه اعجاز قرآن تازگی آن برای همه زمانهاست. در این زمینه امام رضا (ع) به نقل از امام موسی کاظم (ع) می فرماید: شخصی از امام صادق علیه السلام پرسید: علت چیست که قرآن در مواقع نشر و درس چیزی جز تازگی و شادابی نمی افزاید؟
فرمود: زیرا خداوند قرآن را برای زمانی خاص نازل نکرده و همین طور برای مردم زمان معینی نفرستاده است. قرآن در هر زمانی جدید و تازه و برای هر قومی تا قیامت نوآوری و تازگی و شادابی دارد .(4)
یکی دیگر از جنبه های سبک زندگی قرآنی امام رضا (ع) استناد به آیات قرآنی است. ابراهیم بن عباس میگوید: هرگز ندیدم از امام رضا(ع) سؤالی شود مگر آنکه پاسخ آن را میدانست (و پاسخ میداد) و عالمتر از او به حوادث زمان تا زمان و عصر خودش کسی را ندیدم. مأمون همواره او را با سوال امتحان میکرد و حضرت جوابش را میداد.
ابراهیم بن عباس ادامه می دهد: «کان کلامه کله وجوابه وتمثله انتزاعات من القرآن المجید»؛ تمام کلام حضرت و جوابش و شواهد و مستندات او برگرفته از قرآن مجید بود.(5)
ابراهیم بن عباس در جایی دیگر می گوید: امام رضا(ع) همه قرآن را در مدت سه شبانه روز تلاوت مى‏ کرد و بارها به یاران خود مى ‏فرمود : اگر مى ‏خواستم قرآن را در کمتر از این زمان ، ختم مى ‏کردم ولى روش من چنین است که : هیچ یک از آیه ‏هاى قرآن را نمى ‏خوانم مگر این که در آن تأمل و اندیشه مى ‏کنم که در چه زمینه ‏اى و در چه زمانى نازل شد و بدین سبب است که قرآن را در سه شبانه روز به پایان مى ‏رسانم(6).

پی نوشت ها:
1. عیون اخبار الرضا ج2 ص69
2. عیون اخبار الرضا ج2 ص181
3. عیون ، ج2 ، ص 118، ح 298
4. عیون ، ج2 ، ص 167
5. ابن أبی الفتح الإربلی، کشف الغمه، دوم 1405ق، دار الأضواء، بیروت ج 3، ص 110
6. بحارالانوار، ج 92، ص 204
منبع:قدس

211008