جلب رضايت مردم امکان پذیر نیست!

براى مدح و ذمّ اين و آن مينديش و تنها متوجه رضاى حضرت بارى تعالى باش كه معيار رستگارى و سعادت ، خشنودى خداوند است.

کد خبر: ۱۶۵۴۷

يکشنبه - ۱۰ آذر ۱۳۹۲ / 10 September 1392

عقیق:لقمان حكيم براى اينكه فرزند خود را از توقع مدح و تمجيد مردم رهايى بخشد و ضمير او را از اين انديشه ناشدنى خالى كند، در وصيت خود به وى فرمود:لا تعلق قلبك برضا الناس ومدحهم و ذمهم فان ذلك لا يحصل و لو بالغ بالانسان فى تحصيله بغاية قدرته ؛(1) ((دلبسته به رضاى مردم و مدح و ذم آنان مباش كه اين نتيجه حاصل نمى شود، هر قدر هم آدمى در تحصيل آن بكوشد و نهايت درجه قدرت خويش را در تحقق بخشيدن به آن اعمال نمايد.))

فرزند به لقمان گفت : معناى كلام شماچيست ؟ دوست دارم براى آن مثال يا عملى را به من ارائه نمايى .

پدر و پسر ازمنزل خارج شدند و درازگوشى را با خود آوردند. لقمان سوار شد و پسر پياده پشت سرش حركت مى كرد. چند نفر رهگذر به لقمان و فرزندش برخورد نمودند. گفتند: اين مرد قسى القلب و كم عاطفه را ببين كه خود سوار شده و بچه خويش را پياده از پى خود مى برد. لقمان به فرزند گفت : سخن اينان را شنيدى كه سوار بودن من و پياده بودن تو رابد، تلقى نمودند؟به فرزند خود گفت : ((تو سوار شو و من پياده مى آيم .))

پسر سوار شد و لقمان پياده به راه افتاد. طولى نكشيد كه عده اى رهگذر رسيدند. گفتند: اين چه پدر بدى است و اين چه پسر بدى ! اما بدى پدر از اين جهت است كه فرزند را خوب تربيت نكرده ، او سوار است و پدرپياده از پى اش مى رود با آنكه پدر به احترام و سوار شدن شايسته تر است . پدر اين پسر را عاق نموده و هر دو در كار خود بد كرده اند.

لقمان گفت : سخن اينان راشنيدى ؟

گفت : بلى !

فرمود: اينك هر دو نفر سوار مى شويم .

سوار شدند. گروه ديگرى رسيدند، گفتند: در دل اين دو، رحمت و مودت نيست . اين هر دو سوار شده اند، پشت حيوان را قطع مى كنند و فوق طاقتش ‍ بر حيوان تحميل نموده اند.

لقمان به فرزند خود فرمود: شنيدى؟

عرض كرد: بلى!

فرمود: اينك مركب را خالى مى بريم و خودمان پياده راه را طى مى كنيم .

عده اى گذر كردند و گفتند: اين عجيب است كه خودشان پياده مى روند و مركب را خالى رها كرده اند و هر دو را در اين كارمذمت نمودند.

فقال لولده ترى فى تحصيل رضاهم حيلة لمحتال؛(2)

دراين موقع لقمان به فرزندش فرمود: آيا براى انسان با تدبير به منظور جلب رضاى مردم ،محلى براى اعمال حيله و تدبير باقى است؟

پس توجه خود را از آنان قطع نما و درانديشه رضاى خداوند باش !

لقمان حكيم با يك عمل ساده به فرزند خود فهماند كه نمى توان با رفتار خويش ، رضايت خاطر مردم را جلب نمود، هر طور كه قدم بردارى ، سخنى مى گويند. بنابراين براى مدح و ذمّ اين و آن مينديش و تنها متوجه رضاى حضرت بارى تعالى باش كه معيار رستگارى و سعادت ، خشنودى خداوند است .(3)

پی نوشت ها:

1-( بحارالانوار، ج 13، ص 433)

2-( همان )
3-( شرح و تفسير دعاى مكارم الاخلاق ، ج 3)

منبع:جام

211008