عالمی که کتابش را نذر حضرت زینب(س) کرده بود!

در میان خاندان اهل بیت (ع) ، شخصیتهایی وجود دارند که از رتبه و منزلت رفیع و والایى نزد خداوند برخوردارند و توسل به آنها باعث گشایش مشکلات و معضلات است. زینب(س) یکی از آنهاست .

کد خبر: ۱۵۲۲۳

يکشنبه - ۱۹ آبان ۱۳۹۲ / 19 August 1392

عقیق: على (ع ) همواره رعایت حال زینب (س ) را مى کرد و از او تجلیل مى فرمود، نه از جهت اینکه که دخترش هست ، بلکه به اعتبار روحانیت و معنویت او بود، مانند احترامى که پیغمبر (ص ) به زهرا (س ) مى کرد.(1)

بزرگان دین هم صلوات و توسل به حضرت زینب(س) را یکى از پر برکت ترین و پر فیض ترین توسلات دانسته اند.

در کتاب دویست داستان از فضایل ، مصایب و کرامات حضرت زینب (ع) درباب توسل به آن حضرت آمده است: هرکه را حاجتی باشد ، دنیویه و اخرویه ، هر گاه متوسل به خانه آن مظلومه شود ، ماءیوس نخواهد شد؛ چرا که انجام مقاصد از قبیل رحمات اند و اعطای هر مطلبی ، رحمتی است خاص . و چون آن مکرمه ، عالم به رحمات ، و قادر بر اعطای هر گونه موهبات می باشد ، چگونه ممکن است کسی در خانه او روی برد و ماءیوس گردد ؟ با آن جود و کرم که جبلی خانواده محمدی بوده ؟ ! با اینکه هر یک از صدماتی را که متحمل شد ، مکافاتی دنیویه و مثوباتی اخرویه دارد ، که محتاج به تفصیل می باشد و آن منافی با غرض است . ولی اجمالا این مکرمه در این عالم از علایق خود دور مانده زیرا کسانی را که از علاقه خود در این عالم دور افتاده اند هر گاه به او متوسل شوند - احتراما لها- به علایق خود رسند .(2)
مرحوم حجّت الاسلام سیدعلینقى فیض الاسلام که ترجمه او بر نهج البلاغه، و صحیفه سجادیه و قرآن، او را در محافل علمى و در همه جاى کشور، معروف و مشهور نموده است ، می گوید: بیش از دوازده سال پیش به درد شکم گرفتار شدم و معالجه اطباء سودی نبخشید. برای استشفاء به اتفاق و همراهی اهل بیت و خانواده به کربلای معلی مشرف شدیم. در آن جا هم سخت مبتلا گشتم. روزی دوستی از زایرین در نجف اشرف، من و گروهی را به منزلش دعوت نموده، با اینکه رنجور بودم، رفتم. در بین گفت و گوهای گوناگون، یکی از علماء (ره) که در آن مجلس حضور داشت، فرمود: «پدرم می گفت: هر گاه حاجت و خواسته ای داری، خدای تعالی را سه بار به نام حضرت زینب کبری (س) بخوان، بی شک و دودلی، خدای عزوجل خواسته ات را روا می سازد. از این رو من چنین کرده، شفا و بهبودی بیماری خود را از خدای تعالی خواستم، و علاوه بر آن نذر نموده و با پروردگارم عهد و پسمان بستم که اگر از این بیماری بهبودی یافت، کتابی در احوال سیده معظمه (س) بنویسم تا همگان از آن بهره مند گردند.
حمد سپاس خدای جل و شأنه را که پس از زمان کوتاهی شفا یافتم. اما از بسیاری اشتغال و کارها و نوشتن و چاپ و نشر کتاب و ترجمه و خلاصه تفسیر قرآن عظیم به نذر خویش وفا ننمودم، تا اینکه چند روز پیش یکی از دخترانم مرا آگاه ساخت که به نذرم وفا ننموده، من هم از خدای عز اسمه توفیق و کمک خواسته، به نوشتن آن شروع نمودم و آن را کتاب خاتون دوسرا سیدتنا المعصومة، زینب الکبری - ارواحنا لتراب اقدامهاالفداه – نامیدم(3)

پی نوشت ها :
1_(زندگانى فاطمه زهرا و زینب ، ص 14.)
2_(فروغ تابان کوثر، ص 263)
3_(زینب کبری، ص4)
منبع:قدس آنلاین
211008