بهترین دعا در قنوت نماز چیست؟

کد خبر: ۱۰۸۵۶۶

چهارشنبه - ۰۳ مهر ۱۳۹۸ / 03 July 1398

عقیق:نمازگزار مي تواند در قنوت نماز هر ذكرى بگويد و هر دعايي بخواند اگر چه يك «سُبْحانَ اللّٰه» باشد ولي بهتر است اين دعا را بگويد: «لااِلهَ اِلاَّ اللّه الْحَلِيمُ الْكَريم لااِلهُ الاّ اللّه الْعَلِيُّ الْعَظِيم سُبْحانَ اللّه رَبِّ السَّمواتِ السَّبْع وَ رَبِّ الاْءَرَضِينَ السَّبْع وَ ما فيهِنَّ وَ ما بَيْنَهُنَّ وَ رَبِّ الْعَرْشِ الْعَظِيم وَ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعالَمِين»

همچنين مي تواند در قنوت نماز از دعاهايي كه با «ربنا» در قرآن كريم  وارد شده نيز استفاده نمايد كه به برخي از آنها اشاره مي شود:

رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنَا عَذَابَ النَّارِ ﴿بقره/201﴾
پروردگارا، در دنيا به ما بهره اى نيكو كه خوشايند توست و در آخرت نيز بهره اى نيكو كه خود مى پسندى عطا فرما و ما را از عذاب آتش دوزخ نگاه دار.

رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْراً وَ ثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَ انْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ ﴿بقره/250)
پروردگارا، بر ما صبرى فراوان فرو ريز، و گام هايمان را استوار دار، و ما را بر مردم كفرپيشه پيروز گردان.

رَبَّنَا لاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَ هَبْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ ﴿آل عمران/8﴾
پروردگارا، پس از آن كه ما را هدايت كردى دل هايمان را از شناخت دين منحرف مكن و از جانب خود رحمتى به ما ببخشاى كه بسيار بخشنده تويى.

رَبَّنَا إِنَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَ قِنَا عَذَابَ النَّارِ ﴿آل عمران / 16﴾
پروردگارا، ما ايمان آورديم، پس گناهانمان را بيامرز، و ما را از عذاب آتش در امان دار.

رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَ إِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا وَ ثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَ انْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ ﴿آل عمران/147﴾
پروردگارا، گناهان ما و زياده روى ما در كارمان را بر ما ببخشاى و گام هايمان را استوار بدار و ما را بر مردم كفرپيشه پيروز گردان.

رَبَّنَا إِنَّكَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ وَ مَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصَارٍ ﴿آل عمران/192﴾
پروردگارا، به يقين هر كه را تو به آتش درآورى او را خوار و بى مقدار كرده اى، و ستمكاران ياورانى ندارند كه آنان را از عذاب آتش برهانند.

پي نوشت:

توضيح المسائل مراجع، ج1، 1119

منبع:انوار طاها