برش هایی کوتاه از گفته های اخلاقی مرحوم حاج آقا مجتبی تهرانی

پای درس آقا مجتبی(24)/نعمت بدهم که معصیت کنی؟!

تمام گفتارها و رفتارهای انسان های وارسته، نقشۀ راهی است برای آن ها که می خواهند در مسیر الهی قدم بردارند. به توفیق الهی، زین پس گفتارهایی کوتاه از دروس اخلاقی مرحوم مجتبی تهرانی را برای استفاده علاقه مندان منتشر خواهیم کرد:

کد خبر: ۱۰۲۷

جمعه - ۰۴ اسفند ۱۳۹۱ / 04 December 1391

عقیق:  روايت در زبور داوود (ع) دارد:  ای پسر آدم! درخواست مي‏كني و من هم به تو نمي‏دهم، چرا؟  خيلي روشن است؛ چون مي‏دانم چه چیزی به نفعت و چه چیزی به ضررت است.

مرتّب مي‏آيي براي من تعيين تكليف مي‏كني و دست هم بر نمي‏داري، من در اينجا بايد حكمت ندادن را به تو بفهمانم. یعنی حكمتم اقتضا مي‏كند كه به تو بفهمانم.

پول را به تو دادم امّا غرور پیدا کردی. حالا پول‌ها را كجا خرج مي‏كني؟ در راه معصيّت من؟ مي‏دانستم وقتی به تو بدهم، شخصی هستی که نفس چموشی داری و مسئله معنويّت را از یاد میبری و از نعمتي كه به تو دادم كمك مي‏گيری تا معصیّت مرا بکنی . من هم تصميم مي‏گيرم پرده‌دري كنم و آبرويت را ببرم.

به تعبیر ما، منِ خدا آهنگ آبروريزي تو را مي‏كنم،  امّا تو مي‏فهمي که آبرویت دارد می‌رود. مي‏آيي و مي‏گويي: خدايا! آبرویم را نریز،  و من در اينجا پرده‌پوشي مي‏كنم و نمی‏گذارم آبرويت برود.

چه بسيار كارهاي زيبا و رفتار زيبايي است كه من با تو كردم و يكي از آن‌ها همين است.  و چه بسيار كارهاي زشتي كه تو با من كردي،نزديك است چنان از تو خشمگين شوم كه از اين پس هرگز خوشنود نشوم!

منبع: پایگاه اطلاع رسانی آیت الله مجتبی تهرانی

212113